Een voorbeeld dat aantoont dat de druk niet beperkt blijft tot één productcategorie. Wanneer een deel van de bevoorrading schaarser wordt, kan dit gevolgen hebben voor de gehele aangeboden hulp.
Bij de Resto du Cœur van Quiévrain had het wegvallen van een partnerschap een bijzonder grote impact: het budget voor de aankoop van vlees en andere eiwitbronnen is in één jaar tijd gestegen van ongeveer 1.000 euro naar meer dan 4.000 euro.
Bij de Resto du Cœur van Charleroi heeft het wegvallen van een bevoorradingsbron die goed was voor ongeveer een ton vlees er eveneens toe geleid dat er vaker inkopen moeten worden gedaan wanneer de giften niet volstaan. Met name rundvlees en halalvlees blijven moeilijk te verkrijgen.
Bij de Resto du Cœur van Bergen wordt maandelijks ongeveer 400 euro besteed aan de aankoop van vlees of gevogelte, naast de kosten voor eieren, tonijn of andere alternatieven. Maar elke euro die wordt uitgegeven om het aanbod aan eiwitten aan te vullen, kan niet meer worden besteed aan andere eveneens noodzakelijke producten, zoals vers fruit, zuivel of hygiëneproducten.
Een tekort betekent dus niet altijd een bord zonder eiwitten. Het vertaalt zich ook in meer aankopen en in afwegingen binnen sowieso al krappe budgetten.
Voor de keukenteams bemoeilijkt de onzekerheid over de leveringen ook de planning.
Bij de Resto du Cœur van Charleroi leggen chef-kok Aurore en Annabel het eenvoudig uit: ‘We weten niet altijd op voorhand welke voedingsmiddelen we zullen ontvangen.’
De menu’s moeten dus worden samengesteld op basis van de beschikbare producten en soms worden aangepast wanneer er een gift binnenkomt met een korte houdbaarheidsdatum.
Bij de Resto du Cœur van Verviers beschrijft het team het als een heuse ‘dagelijkse jongleeroefening’: plannen, ontvangen, aanpassen en soms de geplande maaltijd totaal veranderen om voedingsmiddelen tijdig te gebruiken.
Wanneer er geen vlees is, wordt er gezocht naar alternatieven. Vis, eieren, kikkererwten, peulvruchten, tofu of vegetarische maaltijden maken het – afhankelijk van de voorraad – mogelijk om de eiwitbronnen te variëren. Zo plant de Resto du Cœur van Namen minstens één vegetarische maaltijd per week in.
Deze diversificatie sluit overigens aan bij de aanbevelingen van de Hoge Gezondheidsraad, die adviseert om de eiwitbronnen te variëren en met name peulvruchten, vis, eieren of gevogelte als alternatieven noemt.
Maar ook hier geldt dat deze producten in voldoende hoeveelheden beschikbaar moeten zijn.
Gezien deze moeilijkheden ondersteunt de Federatie van de Resto du Cœur van België rechtstreeks bij hun aankoop van vlees.
In 2025 werd 67.000 euro aan deze steun gewijd. Dit jaar moest dit budget worden verhoogd tot 134.000 euro.
Het is dus in één jaar tijd verdubbeld.
Tot 2024 was er nog een financiering die deze aankopen ondersteunde. Nu die financiering is weggevallen, moet de Federatie meer middelen inzetten om een deel van de tekorten te compenseren.
De Internationale Dag van de Koks is een gelegenheid om het werk onder de aandacht te brengen van degenen die elke dag het beste maken van de beschikbare voedingsmiddelen.
Dankzij hun creativiteit kunnen ze een ingrediënt vervangen, een ander recept bedenken, een onverwachte levering optimaal benutten of voedselverspilling voorkomen.
Maar toveren kunnen ze niet.
Om mensen die bij een Resto du Cœur aankloppen zo gevarieerd mogelijke maaltijden en voedselpakketten te kunnen blijven aanbieden, blijft een voldoende regelmatige bevoorrading met verschillende eiwitbronnen essentieel.
