Niet alle Resto’s du Cœur nemen dezelfde veranderingen in hetzelfde tempo waar. Maar over één ding zijn ze het allemaal eens: er is geen marge meer.
Bij de Resto du Cœur van La Louvière legt het team uit dat het bij dit jaarbegin nog niet genoeg afstand kan nemen voor een analyse. Nochtans worden er al nieuwe dossiers geopend.
Bovendien heeft de opvangcapaciteit zijn grenzen en is er een maximum: de Resto du Cœur van La Louvière geeft aan dat het niet meer dan 80 gezinnen kan begeleiden, niet meer dan 250 voedselpakketten kan samenstellen en een vrijwilliger moet inzetten voor de nieuwe dossiers.
Bij de Resto du Cœur van Waver wordt gevreesd voor een geleidelijke schok die in de loop van de maanden zal toenemen: de impact van de afname van de Europese producten die worden aangeboden, zal later in het jaar en in 2027 sterker voelbaar zijn. Bovendien zal het effect van de beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd ‘in crescendo gaan tot eind juni’.
Waver wijst ook op een zeer concrete, onmiddellijke beperking: logistieke verzadiging wegens plaatsgebrek en een te kleine koelcel.
Bij de Resto du Cœur van Moeskroen is de impact al zichtbaar. Het team stelt een toename vast van het aantal mensen dat om een pakket vraagt, in het bijzonder mensen die uitgesloten of gesanctioneerd zijn in het kader van de werkloosheids- of bijstandsregelingen.
Sommige situaties zijn schokkend:
"Ze komen met een officiële brief die ze niet begrijpen, soms zonder directe middelen, soms in shock."
De getuigenissen tonen een realiteit die te vaak wordt vergeten: voedselhulp beperkt zich niet tot ‘het vullen van een bord’. Het heeft een impact op de waardigheid, de gezondheid en de toegang tot werk.
Bij de Resto du Cœur van Tienen legt het team uit: "We moeten nu al zuiniger zijn met het uitdelen van melk.’"
De verantwoordelijke waarschuwt voor het gebrek aan hygiëneproducten — "luiers en shampoo/douchegel" — en beschrijft de directe gevolgen ervan: eenzaamheid, moeite om op een sollicitatiegesprek te verschijnen en schoolverzuim bij gebrek aan menstruatieproducten.
In dit stadium zien sommige Resto’s du Cœur, waaronder die van Oostende, nog geen onmiddellijke impact.
Maar die diversiteit is niet geruststellend: ze kan ook betekenen dat het effect later komt — wanneer de voorraden slinken, wanneer de maatregelen hun volledige uitwerking krijgen, wanneer de situaties verder verslechteren.
Uit de antwoorden komt één realiteit naar voren: de Resto's du Cœur worden steeds vaker een plek waar mensen onmiddellijk terechtkunnen. Soms de laatste.
Bij de Resto du Cœur van La Louvière beschrijft het team ook een spanning die verder gaat dan voedselhulp: mensen "krijgen geen gehoor bij andere diensten en komen bij ons terecht".
Ook dat is de realiteit op het terrein: men komt voor een pakket... maar ook voor een plek waar men niet gereduceerd wordt tot een dossiernummer.
Het verzwakken van voedselhulp is geen technische aanpassing. Het is het terugdringen van solidariteit daar waar die het hardst nodig is. En wanneer de middelen afnemen terwijl de noden toenemen, betalen de mensen die al kwetsbaar zijn de prijs.
Wij zullen die realiteit blijven uitdragen om de concrete gevolgen van deze maatregelen op het terrein op een feitelijke manier zichtbaar te maken — en om samen met ons netwerk actie te ondernemen, zodat het recht op voeding en waardigheid geen aanpassingsvariabele wordt.
Iedereen kan helpen op zijn eigen niveau: door een schenking te doen, onze acties bekendheid te geven of zich aan onze zijde in te zetten.
