Skip to main content

<< ACTUALITEITEN

Drie vrouwelijke chefs van Resto’s du Cœur in de kijker

Oktober 2025

Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Chef op 20 oktober zetten de Resto’s du Cœur van België de mannen en vrouwen in de kijker die elke dag met passie en solidariteit koken. Hun missie gaat veel verder dan het bord: honger stillen, maar ook weer een band opbouwen, delen en weer waardigheid geven.

Drie vrouwelijke chefs getuigen: Isabelle in Mariembourg, Sophie in Namen en Annabel in Charleroi. Drie verschillende levenspaden, eenzelfde passie: koken om te helpen.

Isabelle: “Bedankt, het was heel lekker, Isa! “

Voormalig gastronomisch chef Isabelle verliet haar restaurant in Baileux om haar kookkunst ten dienste van de Resto du Cœur van Mariembourg te stellen. “Ik wou dat zelfs een soep – die vroeger niet noodzakelijk de ster van mijn menu was – een troostrijk gerecht kon worden, met zorg bereid.”

Samen met de andere koks en een team vrijwilligers bereidt ze ongeveer 70 maaltijden per dag. Wat haar de meeste energie geeft? Eén simpel woord: “Het volstaat dat een gast me zegt: ‘Bedankt, het was heel lekker, Isa!’ en mijn dag krijgt al zijn betekenis”.

Toch blijft ze nuchter: "Ik maak me zorgen over de toekomst. We zien de vraag toenemen, de giften afnemen en de kosten explosief stijgen (energie, voedingswaren...). Maar ik houd de moed erin dankzij mijn team.”

Sophie: “De maaltijd is een toegangspoort”

Bij de Resto du Cœur van Namen is Sophie al sinds 1989 verantwoordelijk voor de horecadienst. Haar dagelijkse werk bestaat uit coördineren, omgaan met onverwachte gebeurtenissen en een goed geoliede organisatie. “Soms stel ik een menu ‘blind’ samen zonder te weten of ik wel alle ingrediënten zal hebben. Dus we anticiperen we, passen ons aan, veranderen. Het is een echte leerschool in flexibiliteit."

Maar naast het bord herinnert ze ons aan het essentiële: "De maaltijd is een toegangspoort. Een excuus om mensen op een andere manier te helpen: sociale dienstverlening, diverse vormen van steun, luisteren, re-integratie..."

Ook zij deelt haar bezorgdheid: "Met de hervormingen en de daling van de subsidies vragen we ons af hoe we het gaan redden. We zien nu al een toename van het aantal gebruikers. En dat is nog maar het begin."

Gedenkwaardige herinneringen

Bij alle drie zijn er onvergetelijke momenten in hun geheugen gegrift.

  • Voor Isabelle: een dag vol gelach rond een couscous die in djellaba's werd bereid door het hele team.
  • Voor Sophie: de vreugde om te zien hoe begunstigden elkaar terugvinden en er zich soms zelfs koppels vormen.
  • Voor Annabel: de emotie toen een jongetje haar een tekening voor haar verjaardag gaf, of het bezoek van de koning en de koningin.

Deze momenten herinneren eraan dat de Resto's du Cœur niet alleen plaatsen zijn waar voedsel wordt uitgedeeld, maar ook ruimtes voor ontmoetingen en gedeelde menselijkheid.

Annabel: “Het is een vleugje menselijkheid schenken.”

In Charleroi kookt Annabel al bijna 18 jaar voor de Resto du Cœur. Met haar twee kokkinnen, haar artikel 60-medewerkers en haar vrijwilligers serveert ze gemiddeld 280 maaltijden per dag. "We kunnen het ons niet veroorloven om iets weg te gooien. Verspilling wordt tot elke prijs vermeden.”

Toch beseft ze dat de toekomst moeilijk wordt: "Mijn grootste vrees is dat ze op een dag tegen me zeggen: 'Je maakt 300 maaltijden, er staan 400 mensen buiten. Kies aan wie je ze geeft.”

Voor haar is koken ook een manier om de band te behouden: “Ons werk is niet gewoon eten maken. Het is een vleugje menselijkheid schenken aan mensen die er niet meer veel krijgen."

Vrijwilligerswerk: een onmisbare kracht

In hun getuigenissen benadrukken de drie chefs: zonder vrijwilligers zou niets mogelijk zijn. Maar ze herinneren er ook aan dat vrijwilligerswerk niet lichtvaardig moet worden opgevat. "Het is niet zomaar ‘even komen kletsen en koffie drinken’. Het is fysiek, het is veeleisend", legt Sophie uit.

Voor Isabelle geeft vrijwilligerswerk vooral een enorm gevoel van nuttigheid: “Je voelt je trots dat je een verschil maakt.”

En Annabel voegt er eerlijk aan toe: "Je moet geven zonder iets terug te verwachten, je niet snel gekwetst voelen. Want elke dag is anders, elke persoon leeft in een soms bijzonder harde realiteit."

Een gedeelde passie, ondanks de onzekerheden

Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Chef op 20 oktober herinneren Isabelle, Sophie en Annabel ons eraan dat achter elke maaltijd die door Resto’s du Cœur wordt geserveerd, een engagement, een verhaal en vooral een diepe menselijkheid schuilgaan.

Ze delen ook eenzelfde vaststelling: de toekomst is onzeker, met een groeiende vraag en steeds beperktere middelen. Maar alle drie blijven ze hoopvol dankzij de solidariteit van de teams en vrijwilligers.

Zoals Isabelle zegt: "Donateurs, vrijwilligers en burgers moeten begrijpen dat we samen sterker staan. Eén voor allen, allen voor één.